• افراد آنلاین : 0
  • بازدید امروز : 98
  • بازدید دیروز : 167
  • بازدید این هفته : 1483
  • بازدید این ماه : 5550
  • بازدید کل : 496166
  • ورودی موتورهای جستجو : 1801
  • تعداد کل مطالب : 1115


عنوان محصول اول

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

عنوان محصول دوم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

عنوان محصول سوم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

عنوان محصول چهارم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول

عنوان محصول پنجم

توضیح محصول
توضیح محصول
توضیح محصول
نگاهی به مسئله ازدواج بدون اذن پدر
بازديد : iconدسته: اخبار مجله

1072113_544

بحث در مورد ازدواج دختران در شرایط خاص و بدون اذن پدر از جمله مسایلی بود که در ماه اخیر در برخی محافل مطرح شد و شرط های گذاشته شده برای این کار به محوری برای بحث و جدل مخالفان و موافقان تبدیل شد و اگر چه که این مسئله از نظر قانون گذاران چندان مورد توجه قرار نگرفت اما در بین خانواده ها و جوان ها موضوعی شد برای بحث و اعلام نظر، آنچه میخوانید نظر دکتر میرزایی کارشناس مسائل اجتماعی است

نظرشما درباره شروط ازدواج دختران بدون اذن پدر چیست؟

مسئله‌  اذن ازدواج برای زنان در ایران یک مسئله‌ فرهنگی و دینی  است و چیزی نیست که امروز اتفاق افتاده باشد. این  یک بحث فرهنگی است که  مذهب بر آن تأثیر داشته است.  بخش بزرگی از محدودیت‌هایی که امروز بر زنان جامعه ما اعمال می‌شود کاملاً فرهنگی است. شما تصور کنید قانون ازدواج بدون اذن پدر با تمام نقص هایی که دارد تصویب شود مشکل اصلی این است که آیا این قانون قابلیت اجرا شدن دارد؟ در استان های توسعه یافته و بالاخص تهران وقتی خانواده ای به فرزند خود اجازه تحصیل و کار میدهد مسلما با مسئله ازدواج او نیز  مشکل جدی نخواهند داشت. اما همین شروط  در استان های دیگر مثلا در سیستان و بلوچستان،کردستان، چابهار و.. بی معنی میشود چون معمولا  اصلا اجازه نمیدهند که دختر تا سن ۲۸ سالگی مجرد بماند چون سن ازدواج در این استان ها پایین است و اگر هم برسد و  بدون اذن پدر هم بخواهد ازدواج کند کلی مسئله به وجود می آید و دختر نمیتواند این کار را انجام دهد و اصولا در ساختارهای  سنتی کمتر دختری  اجازه کار و تحصیل تا فوق لیسانس  را پیدا می کند در واقع بطن فرهنگی و اجتماعی و تفکر سنتی  اثر گذار است. حتی اگر دختری شرایط تعیین شده را داشته باشد و ازدواج کند از طرف خانواده  طرد میشود و بافت فرهنگی حاضر به پذیرش این مسئله نیست. مسئله دیگری که جدای از فرهنگ و ساختار اجتماعی ایران مطرح است این است که خود این شروط نقص های جدی دارد. این‌ها معیارهای مناسبی به نظر نمی‌رسند چون ممکن است خانمی به رشد لازم و بلوغ فکری کافی رسیده باشد اما به دلایل مختلف نتوانسته باشد درس بخواند یا خانمی که درس زیادی هم نخوانده و بیمه مستقل هم ندارد در سن ۲۵ سالگی توان تصمیم گیری درباره آینده‌اش را داشته باشد و بتواند به درستی در مورد ازدواجش تصمیم‌گیری کند.

به نظر شما استقلال زنان در امر ازدواج تا چه میزان در توانمندی آنان اثر گذار خواهد بود؟

داشتن زنان توانمند در یک جامعه ناشی از توسعه یک جامعه است تنها یک مولفه نمیتواند اثرگذار باشد به عنوان مثال ۷۰ درصد صندلی‌های دانشگاه‌های ما را زنان اشغال کرده‌اند و چهار ونیم میلیون زن تحصیل کرده داریم. یعنی این همه زمان و انرژی را صرف می‌کنیم تا زنان ما تحصیل کنند و بعد از پایان تحصیلاتشان به جایی برای استفاده از دانش و تخصص آنها نیست و برمیگردند به خانه داری و خیلی جالب است  که مردان ما دوست دارند، دخترشان یا همسرشان تحصیل کرده اما خانه دار باشد. درواقع مشکل اصلی اینجاست که ما تنها تلاش می‌کنیم زنان تحصیل کرده داشته باشیم، آن‌ها تحصیل می‌کنند اما از دانش آنها استفاده نمیشود. پس ببینید الان هم تلاش میکنیم که زنان در امر ازدواج مستقل شوند اما آنان را برای یک ازدواج موفق آماده نمیکنیم و باید به این مسئله هم توجه کنیم که خانواده‌ها به تنهایی نمی‌توانند با این مشکل برخورد کنند و نهادهای اجتماعی و فعالین در عرصه‌های مختلف زنان نقش موثری در این بین خواهند داشت.

 

 


iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد


icon ثبت نظر

Copyright © 2015 _ Design by : MrJEY