• مراسم عقد کنان والیه دختر ناصرالدین شاه به روایت دستخط پدر
  • اگر به این ۷دلیل ازدواج می کنید،شاید شکست بخورید
  • ۷ باور غلطی که درباره ازدواج داریم!!
  • اینفوگرافیک | تعداد دقیق مبتلایان به ایدز در ایران چقدر است؟
  • ویژگی‌های یک زوج خوشبخت چیست؟
  • افزایش شیوع برخی سرطان‌ها در زنان با مصرف دخانیات
  • این تصورات غلط را در باره ازدواج دور بریزید/نه ازدواج داروی بیمار روانی است،نه عشق حلال مشکلات است،نه…
  • کبوتر پرشکسته را طلاق دادم تا با زنی ازدواج کنم که بچه دار شود/ حالا فهمیده ام با پسرعمویش رابطه دارد
  • مهندس معمار، بعد از ۲۰ سال عاشق زنی دیگر شد و برای همسر معمار خود، هوو آورد
  • معاون رییس‌جمهور: زمان گفت‌وگو در خانواده به ۲۰ دقیقه در شبانه‌روز رسیده که به دعوا می‌انجامد
  • خانواده‌های ایرانی روزی ۲۰ دقیقه باهم حرف می‌زنند
  • امید زنان هنرمندی که با سوزن «رویا» می‌بافند!
  • رییس کمیته امداد: ۱۵ درصد زنان سرپرست خانوار مطلقه هستند
  • بازنگری اساسنامه بنیاد صیانت از خانواده
  • در پی نامه مشترک معصومه ابتکار و علی ربیعی به وزیر کشور؛ دستور افزایش حمایت ها از اورژانس های اجتماعی به استانداری‌ ها ابلاغ شد
    • افراد آنلاین : 0
    • بازدید امروز : 74
    • بازدید دیروز : 82
    • بازدید این هفته : 1323
    • بازدید این ماه : 7460
    • بازدید کل : 478748
    • ورودی موتورهای جستجو : 1557
    • تعداد کل مطالب : 1110




    عنوان محصول اول

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول دوم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول سوم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول

    عنوان محصول چهارم

    توضیح محصول
    توضیح محصول
    توضیح محصول




    آخرین اخبار وب سایت
    مراسم عقد کنان والیه دختر ناصرالدین شاه به روایت دستخط پدر

    روز شنبه ۲۱ شعبان [۱۲۸۹ ] صدر اعظم، امام جمعه و غیره رفتند اندرون در تالار تاج الدوله، والیه را برای حسین خان پسر [ میرزا محمد خان ] سپهسالار مرحوم عقد کردند   📌 روز دوشنبه[ ۲۳شعبان ]  خوانچه آوردند اندرون، در اندرون مجلس زنانه بود. والده شاه و غیره و غیره ، خواننده […]

    اگر به این ۷دلیل ازدواج می کنید،شاید شکست بخورید

    بعضی از ازدواج ها با انگیزه های مختلفی که شاید بتوان گفت غلط و خودخواهانه بوده، شکل گرفته است. انگیزه هایی که بعد از مدتی می توانند تغییر کنند و دختر و پسری را به این نتیجه برسانند که ازدواج، اشتباه ترین تصمیم زندگی شان بوده است.

    ۷ باور غلطی که درباره ازدواج داریم!!

    باورهای نادرست زیادی در بین بعضی افراد در آستانه ازدواج وجود دارد که میتواند مشکل ساز باشد‎ باورهای نادرست زیادی در بین بعضی دختر و پسرهای در آستانه ازدواج وجود دارد که می تواند مشکل ساز باشد. در این نوشتار به بعضی از رایج ترین این باورها اشاره می کنیم باورهای غلطی که درباره ازدواج […]


    خانواده‌های ایرانی روزی ۲۰ دقیقه باهم حرف می‌زنند
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    2632201

    معصومه ابتکار در همایش خانواده و گفتگوی بین نسلی که بعدازظهر شنبه در استانداری سمنان برگزار شد، ضمن بیان اینکه گفتگو در خانواده‌ها، خود یک مهارت اصلی و اساسی محسوب می‌شود، بیان کرد: متأسفانه رکورد ۱۲۰ دقیقه صحبت کردن خانواده‌های ایرانی باهم در طول روز، به ۲۰ دقیقه در سال‌های اخیر کاهش‌یافته که این امر، منشاء بروز بسیاری معضلات است.

    وی با اشاره به نام همایش که گفتگوی بین نسل‌ها است، افزود: یکی از دغدغه‌های ما امروز مسائل درون خانوادگی است، در حال حاضر باید گفت اختلال در ارتباطات و کاهش روابط خانواده‌ها در کشور از چالش‌های اساسی کشور محسوب شده و باید نهادهای فرهنگی درباره آن اهتمام داشته باشند.

    ضرورت پیشگیری از آسیب های اجتماعی

    معاون رئیس‌جمهور بابیان اینکه رفع اختلال در ارتباطات و کاهش روابط خانواده‌ها نیازمند عزم همگانی در همه بخش‌های کشور و نهادهای اجرایی، فرهنگی و خدماتی است، بیان کرد: باید از بروز آسیب‌های این حوزه پیشگیری کرد.

    ابتکار با طرح این پرسش که چرا امروز بسیاری کودکان در جامعه اظهار دارند که در درون خانواده‌ها اصلاً دیده نمی‌شوند، بیان کرد: بسیاری از کودکان ما دچار نگرانی و استرس هستند و وقتی با آن‌ها سخن می‌گویی معتقد هستند که دیده نمی‌شود حال‌آنکه ما معتقد هستیم اختلاف بین‌ نسلی نباید مانع اجرایی شدن توقعات کودکان باشد.

    وی با تاکید بر اینکه باید تغییر را از درون خانواده‌ها آغاز کنیم تا به نتایج مثبتی در جامعه برسیم، افزود: امروز همگان اذعان دارند که مشکلات عدیده اقتصادی و اجتماعی در کشور وجود دارد که معاش مردم را تحت تأثیر قرار داده اما بااین‌حال والدین می‌بایست جایگاه امنی برای کودکان باشند تا از بزهکاری آن‌ها در آینده جلوگیری شود.

    معاون رئیس‌جمهور در امور خانواده وزنان، با تاکید بر اینکه جامعه ای پویا، نیازمند خانواده‌ای پویا است، گفت: برطرف کردن مسائل و معضلات اجتماعی نیازمند یک خانواده پویا است و یکی از مسائلی که خانواده‌ها را پویا می‌کند، بالابردن آستانه تحمل و مهارت ارتباط برقرار کردن است.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    امید زنان هنرمندی که با سوزن «رویا» می‌بافند!
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    2827245

    می‌گویند هنر رویاها است، نه هر رویایی، رویای زنانه و باز نه هر زنی، زنان بلوچ! سوزن‌دوزی است دیگر، هنری ظریف که نسبت کمتری با روحیه مردانه دارد. اما مردانگی می‌خواهد و اتفاقا آنچه توریستها و هنرمندان و کارشناسان هنر و صنایع دستی غرب را به تعجب واداشته و آنها را به خشوع در برابر محصولات این هنر واداشته است، همین ایستادگی، مردانگی و پایمردی زنان بلوچ و مشقتی است که در راه استمرار و زنده ماندن این هنر به خرج می‌دهند. توریستهای زیادی را به عینه دیده‌ام که از میزان هزینه‌ای که زنان بلوچ باید از سلامت چشم و گردن و کمرشان خرج این هنر کنند، انگشت به دهان گرفته‌اند و تمجیدهایی در حد پرستش فتیشیستی در برابر محصولات ظریف و زیبای سوزن‌دوزی بلوچی‌ها به زبان رانده‌اند.

    آری بیگانه‌ها و غریبه‌ها بیشتر از ما می‌شناسندشان، هم سوزن‌دوزی را هم زنان بلوچ‌ و رویاهایشان را.  آنها حتی بهتر از ما و مسئولان ما می‌دانند این زنهای رویاپرداز بلوچ دقیقا در حال انجام چه کاری هستند. زنانی غیور که تقریبا در بدترین شرایط حمایتی، هنوز با هنرشان وداع نکرده‌اند! وداعی تلخ با هنر که در جاهای دیگر، حتی مردترین مردان هنرمند ما به دلیل همان عدم حمایت‌ها، از تلخی‌اش بی‌نصیب نبوده‌اند و چه هنرها که بواسطه اینگونه وداع‌ها ترک شده و به مرور از یاد رفته است.

    لازم به گفتن نیست که حال سوزن‌دوزی در گوشه جنوب شرقی ایران اصلا خوب نیست، وقتی حتی حال صنعت‌ترین صنایع اقتصادی و تجاری و… ما خوب نیست. اما در این وضعیت اغما یا نقاهت، عده‌ای از زنان سرپرست خانوار در بمپور بلوچستان که سوزن‌دوزی را به عنوان تنها راه معیشت خویش انتخاب کرده‌اند، دور هم جمع شده‌اند و با سرپرستی «مهین محمدزاده» و چند نفر دیگر از فعالان فرهنگی و اجتماعی انسجام صنعتی و تجاری بیشتری به کارشان داده‌اند.

    مهین محمدزاده عکاس و فعال فرهنگی و اجتماعی بلوچ است که به گفته خودش بعد از مشاهده مشقاتی که در خصوص تولید محصولات فرهنگی و هنری سوزن‌دوزی متوجه زنان بلوچ بوده، با دوستان و خانواده‌اش تصمیم به حمایت خودجوش و مردمی از این هنر می‌گیرد. در ادامه این نوشته روایت او از کاری که زنان بلوچ در قالب شرکت «سهرین پل» (@sohreyn ) در حال انجامش هستند، را از زبان خودش می‌خوانید. محمدزاده در گفت‌وگو با خبرنگار مهر می‌گوید:

    هنر سوزن‌دوزی تنها هنر و منبع درآمد زنان بلوچستان است. بخشی از طرح‌هایی زنان بلوچ بر روی پارچه‌ها می‌زنند برگرفته از الهاماتی است که از طبیعت می‌گیرند ولی برخی از آنها بواسطه رویاهای زنان بلوچ شکل می‌گیرد.

    محصولات هنر سوزن‌دوزی از قدیم بر لباس‌های زینتی بلوچ‌ها بوده است و به عنوان نمادی فرهنگی در بلوچستان واجد اهمیت است. در دوره پهلوی دوم این هنر و محصولات هنری آن بسیار مورد توجه بود و اگر به کاخ نیاوران بروید با بسیاری از لباس‌های زنانه مواجه می‌شوید که بر انها هنر دست زنان بلوچ نقش بسته است.

    من قبلاً عکاس بودم و همه تلاشم نشان دادن سبک زندگی و آداب و رسوم و رنجهای مردم بلوچستان در قالب تصویر بود. اما وقتی به روستاهای دورافتاده بلوچستان می‌رفتم تا تصاویری را از زندگی دختران و زنانی ثبت کنم که برای بسیاری از ایرانیان انسانهایی فراموش‌شده بودند، می‌دیدم این زنان و دختران با همه هزینه‌ها و آسیب‌هایی که این هنر برای سلامت‌شان دارد، با جدیتی مثال زدنی این هنر را رها نکرده‌اند و در ضمن آن تلاش می‌کنند درآمدی از این راه فرهنگی وهنری کسب کنند. در این شرایط با دوستان و خانواده‌ام تصمیم گرفتیم تا حد ممکن تلاش کنیم این هنر و محصولاتش را وارد بازار کنیم و محصولات مختلف تولید شده توسط این زنان کفش، دستبند، شال، روسری و… را تولید کرده و بفروشیم. ویزگی این مصحولات فرهنگی و هنری این است که در کنار ظرافت هنری و زیبایی‌شان، کیفیت خیلی بالایی هم دارند و می‌توانند جایگزین بسیار بهتری برای کالاهای وارداتی بی‌کیفیت باشند.

    ما در حال حاضر با حدود ۳۰ نفر از دختران نوجوانان و زنان بی‌سرپرست در بم‌پور از توابع ایرانشهر استان سیستان و بلوچستان کار می‌کنیم و شرکتی را با عنوان «سهرین پل» که به معنای «سرخ‌ترین گل» و یکی از طرح‌های معروف سوزن‌دوزی است به ثبت رسانده و در حال حاضر هم به دنبال ثبت برند آن هستیم.

    اصل کار هنری و تولید محصول در اینجا با خود این زنان و دختران هنرمند است و کارهای اداری و سازماندهی و فروش و بازاریابی را من و یکی از دوستانم بر عهده داریم. بیشتر این زنان و دختران در روستاهای دورافتاده هستند و ارتباط زیادی ندارند و ما به نوعی کانال این ارتباط هستیم تا بتوانند هنر و محصولان فرهنگی‌شان را به مخاطبان و خریداران عرضه کنند. از طرقف دیگر ما مواد اولیه سفارش‌ها را برایشان تهیه می‌کنیم و به آن‌ها می‌رسانیم تا مانعی برای تولید نداشته باشند؛ آنها هم تولید می‌کنند و ما می‌فروشیم و سود فروش این محصولات را به آن‌ها می‌دهیم.

    اولین اولویت ما در این کار، همکاری با زنان بی‌سرپرست و سرپرست خانوار بوده است؛ البته از نظر هنری هم کیفیت دوخت برایمان بسیار مهم بود تا اگر برندی به ثبت رسید کیفیت این کار بهترین تبلیغ برایش باشد. اگر فعلا دایره‌ کار ما محدود است ولی اگر فروش بالا برود، قطعا کار را گسترش خواهیم داد و زنان و دختران بیشتری را در آن شرک خواهیم کرد. حتی اینجا زنان بسیاری هستند که در زندان‌ها به کار سوزن‌دوزی مشغولند و ما دوست داریم با آن‌ها ارتباط بگیریم و تولید را افزایش دارده و فروش‌مان را هم بیشتر کنیم.

    همه کارکنان ما در حال طی مراحلی بیمه‌شدن هستند و به زودی بیمه می‌شوند و اداره میراث فرهنگی شهرستان هم قول مساعد برای پشتیبانی داده است.

    مسئله این است که ما توان و سرمایه بسیار محدودی داریم و قطعا نمی‌توانیم حجم زیاد زنان و دخترانی که به این هنر اشتغال دارند را پوشش دهیم. در اینجا تعداد بسیار زیادی از زنان هستند که در این عرصه فرهنگی و هنری کار می‌کنند، و این تعداد کثیر هنرمند، حمایت نمی‌شوند و توجه از سوی مسئولان استانی و کشوری به این هنر واقعا کم است. اگر هم بخواهد توجهی به هنرهای دستی و صنایع فرهنگی شود معمولا این توجهات به استانهایی مانند اصفهان و یزد و شیراز و… صورت می‌گیرد و معمولا استانی مانند استان ما از این توجهات بی‌نصیب است.

    متاسفانه با این حجم وسیع از ارتباط در جهان جدید، اینجا همچنان منطقه محروم و دورافتاده‌ای است، اگر مردم و توریست‌ها به این سمت می‌آمدند، این هنر، محصولاتش و هنرمندان بلوچ خیلی بیشتر از اینها شناخته می‌شدند. الآن اگر به اصفهان و میدان امام بروید، همه به سمت صنایع‌دستی می‌روند، ولی ما در زاهدان حتی یک بازارچه عرصه هنرهای دستی و صنایع فرهنگی و هنری نداریم! در این شرایط است که ما به طور خودجوش سعی می‌کنیم هم صنایع‌دستی استان‌مان را نشان دهیم و هم درآمدی برای این بانوان هنرمند در استانمان ایجاد کنیم.

    البته با این وضعیت اقتصاد، شاید نشود و نتوان امید زیادی داشت ولی ما امیدمان را از دست نمی‌دهیم و ان‌شاءالله موفق خواهیم شد. ما باید سلیقه مردم را پیدا کنیم و راه‌هایی هم برای ارسال این آثار واقعا زیبا و هنرمندانه به خارج از کشور پیدا کنیم. تجربه ما نشان داده که سوزن‌دوزی در خارج از کشور خیلی بیشتر از داخل است. امروزه در تهران و دیگر شهرهای بزرگ معمولا خریداران و مصرف‌کنندگان بیشتر به دنبال خرید برندهای خارجی هستند و به تولیدات داخل کشور که حتی ممکن است به مراتب کیفیت بهتری نسبت به محصولات خارجی داشته باشد، توجهی ندارند. در حالی که مصرف کالای خارجی بار و تاثیر فرهنگی خودش را دارد و مصرف کالای داخلی هم تاثیرات مثبت فرهنگی خودش را. وظیفه همه ما تقویت فرهنگ بومی خودمان است و این موضوع را می‌توانیم با اصلاح الگوی خرید و مصرفمان محقق کنیم.

    امسال سال حمایت از کالای ایرانی است ولی متاسفانه توجهی به کالای داخلی نمی‌کنیم. ارگان‌ها به یک شکل، مردم هم به شکل دیگر. الان اگر همین سوزن‌دوزی رواج پیدا کند و خریدار داشته باشد، حداقل می‌توان ارتباطات فرهنگی بسیاری بین این استان با دیگر مناطق ایجاد و فرهنگ این استان را به دیگران معرفی کرد. اولین قدم ما این است که بلوچستان و این هنر زیبایش را به مناطق دیگر اعم از مناطق داخلی و خارجی نشان دهیم. اما قطعا برای ما بهتر است این معرفی بیشتر و زودتر در داخل ایران صورت بگیرد.

    چرا مردم ما کیفیت محصولات سوزن‌دوزی زنان بلوچ را با برندهای عموما فیک و چینی موجود در بازار مقایسه نمی‌کنند تا ببینید یک رومیزی سوزن‌دوزی شده چطور سالیان سال دوام می‌آورد و با هیچ چیز خراب نمی‌شود حتی با شست‌وشو؟ چگونه است که سوزن‌دوزی‌های این زنان در عین اینکه در نهایت ظرافیت خلق شده، اما تارکش نمی‌شود و از بین نمی‌رود! با وجود همه اینها مردم ما به شیوه‌ای عجیب و غریب همچنان به دنبال طرح‌های صنعتی و ماشینی ساخت چین هستند!

    خود من بسیار دیده‌ام توریست‌های زیادی را که از خارج کشور به این منطقه آمده‌اند و وقتی با این محصولات آشنا شده‌اند، آنقدر از این هنر خوششان آمده که نمی‌توانستند از آن دل بکنند! به یاد دارم یک‌بار که به کارگاهی در یک روستا آمده بودند، می‌گفتند شما دارید از گردن و چشم کل بدنتان مایه می‌گذارید هنری را خلق می‌کنید که واقعا بی‌نظیر و ارزشمند است و اگر چنین چیزی را در هر جای دنیا داشتیم، میزان حمایت از آن، بیشتر از میزان حمایت از دیگر هنرها بود.

    مطمئن باشید کسانی که در این هنر کار می‌کنند، بعداً گردن‌درد و چشم‌درد و کمردرد می‌گیرند!  چون هم چون مدام باید به صورت خمیده کار کنند، هم ظرافت کار آنقدر زیاد است که قوای چشم را آرام آرام تحلیل می‌دهد و از بین می‌برد. با این حال ما می‌بینیم که در داخل کشورمان ارزشی برای این هنر قائل نیستید. متأسفانه محروم بودن استان ما در همه بخش‌ها خود را نشان داده است و شما می‌بینیم که هنر سوزن‌دوزی ما اصلا به اندازه ترمه‌دوزی و پته‌دوزی دیگر استانها شناخته شده نیست.

    هدف من همواره این بوده که به نوعی عظمت بلوچستان و به طور خاص زنان بلوچ را به دیگران نشان دهم، آن دیدگاه منفی‌ای که در خصوص آنها شکل گرفته را از ذهن مردم پاک کنم. پیشتر از این کار عکاسی می‌کردم و با این راه سعی کردم این تصاویر مثبت از اینجا را انعکاس دهد، اما حالا وارد صنایع دستی و هنرهای دستی اینجا شده‌ام تا هنر دست این زنان را به دیگران نشان دهم. این هم یک حس ناسیونالیستی نیست، بلکه می‌بینم چون واقعا زیبا و فاخر است و می‌تواند به عنوان یک هنر عالی در کشور مطرح شود.

    از طرف دیگر، زنان این منطقه واقعاً نیاز دارند و در این منطقه هیچ درآمدی غیر از این کار برای آنها وجود ندارد. برخی از این روستاها هزار کیلومتر تا نخستین مرکز شهر فاصله دارند و هیچ راه دیگری برای بروز و ظهور خویش و کسب درآمد ندارند.  فقط و فقط این هنر هم خدادادی زنان اینجاست که می‌تواند معیشتشان را تامین کند؛ هنری که از کودکی دختران اینجا با آن آشنا می‌شوند و می‌دوزد و می‌دوزند و می‌دوزند.

    این زنان هنرمند قطعا نیازمند حمایت هستند؛ ما به طور خودجوش خودمان از همین‌جا کار حمایتی از این زنان هنرمند را شروع کردیم، و هنوز هیچ حمایتی از هیچ سازمانی نرسیده است. من و شریکم «خانم اسپندار»، سرمایه اندکی را به عنوان سرمایه اولیه گذاشتیم و شروع کردیم. برای وام هم اقدام کرده‌ایم ولی می‌گویند اعتباری وجود ندارد! تنها چیزی که به آن امید داریم فروش محصولات هنری و فرهنگی این زنان هنرمند است. اگر سازمان‌ها از ما سفارش بگیرند و یا مردم برای هدیه‌ها دادن و مصرف اجناس تزئینی به محصولات داخلی توجه کنند، و مسئولا استانی برای اهدای هدیه به مهمانان استانی از وزرا و وکلا و غیره گرفته تا مهمانان همایش‌ها و غیره از این محصولات استفاده کنند تقریبا مشکلات این هنرمندان مهجور مانده حل خواهد شد.

    چرا ما برای هدیه دادن از صنایع دستی استفاده نمی‌کنیم، در حالی که هزینه زیادی هم ندارد. هزینه هنر سوزن‌دوزی نسبت به بسیاری از صنایع تزئینی و فانتزی دیگر کمتر است و ما امیدواریم که روزی این هنر و محصولات هنری و فرهنگی مورد توجه مردم و مسولان قرار بگیرد تا هم درآمدی برای زنان هنرمند استان باشد، است و هم فرهنگ استان ما به دیگر مناطق معرفی شود.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    رییس کمیته امداد: ۱۵ درصد زنان سرپرست خانوار مطلقه هستند
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    4546

    فتاح رییس کمیته امداد خمینی (ره) با اشاره به کاستن موازی کاری ها میان این نهاد و سایر نهادهای متولی گفت : در دو سال اخیر تلاش کردیم تا هماهنگی کاملی را با سازمان بهزیستی داشته باشیم .

    به گزارش خبرآنلاین، پروانه مافي در نشست مشترك فراكسيون خانواده مجلس ،كميته امداد امام خميني (ره) و سازمان بهزيستي با موضوع زنان سرپرست خانوار برگزار شد گفت : در نشست اخير مقام معظم رهبري با نمايندگان مجلس ايشان در كنار مسايل مهمي كه مطرح كردند موضوع خانواده را مورد تاكيد قرار دادند و اين بيانگر آن است كه مسله خانواده اكنون در نظام كلان برنامه ريزي كشور مورد توجه قرار دارد .

    مافي با اشاره به بودجه سال ٩٧ و تكاليف حوزه هاي حمايتي و توانمندسازي گفت :در بودجه ٩٧ بودجه كميته امداد به ميزان ده درصد و سازمان بهزيستي به ميزان ٩.٥ درصد افزايش داشته است و اين نشان دهنده توجه مجلس به وظايف و مسوليت هاي اين دو نهاد است و انتظار مي رود كه در حوزه هايي كه داراي چالش است ورود جدي داشته باشيد ، هر چند كه به خوبي مي دانيم همين ميزان بودجه نيز كافي نيست .
    مافي همچنين با اشاره به كاهش بودجه بيمه زنان سرپرست خانوار گفت :علي رغم تلاش هايي كه كرديم اين بودجه ٣٩ درصد كاهش داشته است و قطعا بر خلاف اهتمام و توجهي است كه در نظام برنامه ريزي كشور در حوزه حمايت از اين قشر وجود دارد .
    وي با اشاره به پيشينه قانون گذاري در حوزه حمايت از زنان نيازمند گفت : اولين قانون در زمينه حمايت از زنان سرپرست خانوار به سال ٦٢ باز مي گردد كه مربوط به تامين زنان و كودكان بي سرپرست و بدسرپرست بود و پس از آن در سالهاي متمادي اين موضوع مطرح شده است و به وزارت رفاه ، بهزيستي و كميته امداد تكليف شده است.
    مافي با اشاره به امار زنان سرپرست خانوار گفت : اكنون حدود ٣ ميليون و ١٠٠ هزار نفر زن سرپرست خانوار داريم كه البته دلايلي چون طلاق ، اعتياد،فوت همسر و يا زنداني شدن همسر مسبب آن است و لذا كميته امداد و سازمان بهزيستي بايد برنامه معيني براي توانمندسازي اين قشر داشته باشد .
    وي با اشاره به انكه در ٨ ماده قانون اساسي به صورت صريح به حمايت از زنان سرپرست خانوار نيازمند تاكيد شده است گفت: در برنامه هاي توسعه اي نيز نگاه ويژه اي به اين قشر بوده است ، بطور مثال در ماده ٩٦ برنامه چهارم توسعه تامين بيمه خاص حمايتي و يا در ماده ٢٣٠ برنامه پنجم توسعه ساماندهي امور اقتصادي و معيشتي زنان سرپرست خانوار مورد تاكيد قرار گرفته است و در همين راستا در برنامه ششم توسعه ماده ٨٠ دولت را مكلف به حمايت از اين قشر كرده است .
    وي افزود:زنان سرپرست خانوار جز اقشار آسيب پذير هستند كه اگر نتوانيم حمايت هاي لازم را از انها داشته باشيم نمي توانيم مانع از ورود آنها به چرخه آسيب شويم .بايد موازاي كاري از بين برود و برنامه محور باشيد .
    در ادامه اين نشست فتاح رييس كميته امداد خميني (ره) با اشاره به كاستن موازي كاري ها ميان اين نهاد و ساير نهادهاي متولي گفت : در دو سال اخير تلاش كرديم تا هماهنگي كاملي را با سازمان بهزيستي داشته باشيم .
    وي با اشاره به رويكرد حمايتي زنان سرپرست خانوار گفت : ما مسول زنان سرپرست خانوار نيازمند هستيم،ولي پيش از هر اقدامي بهتر است به اين بپردازيم كه چرا زن سرپرست خانوار وجود دارد.
    فتاح تاكيد كرد: اكنون بحث طلاق يك معضل جدي است و ١٥ درصد زنان سرپرست خانوار مطلقه هستند كه به كميته امداد مراجعه مي كنند اين در حالي است كه همين امار هم در ابتداي سال ٩٧ دوازده درصد بود و طي سه ماه با افزايش سه درصدي مواجه بوديم .
    وي با اشاره به افزايش هزينه هاي حمايتي گفت : اكنون نرخ هزينه اي سبد خانوار ١٧ درصد افزوده شده است و بايد از محل تبصره ١٤ براي تامين حمايتهاي مالي همراهي شود . بايد بتوانيم براي اقتصاد خانواده برنامه هايي داشته باشيم تا از فقر كه اساس طلاق ، اعتياد و بسياري از اسيب هاي ديگر است جلوگيري كنيم .
    فتاح همچنين درخواست كرد : بهتر است در بودجه ٩٧ رديف جداگانه اي براي موضوع زنان سرپرست خانوار از محل بودجه كميته و سازمان بهزيستي ديده شود تا بتوانيم هدفمند تر حركت كنيم .

     


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    بازنگری اساسنامه بنیاد صیانت از خانواده
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    download (1)

    به نقل از معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه، بنیاد صیانت از خانواده با استفاده از ظرفیت­های مختلف مردمی با هدف توجیه وساماندهی مشاهیر و سرمایه های ملی واجتماعی و منابع مختلف مردمی در زمینه خانواده، ایجاد سامانه و ظرفیتی خلاق برای جا انداختن موضوع خانواده به منظور پیشگیری از وقوع جرم در سال ۹۰ در اداره کل پیشگیری های مردمی قوه قضاییه راه اندازی شد و ریاست آن را حجت الاسلام طباطبایی استاد اخلاق در خانواده برعهده داشت که در دوران بیماری و سپس با درگذشت ایشان فعالیت این بنیاد متوقف شد.
    قوه قضاییه با احیای این بنیاد سعی دارد از نو فعالیت آن را آغازکند و برنامه های متنوعی با حضور سازمان های مردم نهاد و سازمان های متولی امر خانواده طرح ریزی کرده است.
    برنامه بازنگری اساسنامه صیانت از خانواده در جلسه اداره کل پیشگیری­های مردمی قوه قضاییه مطرح شد که اعضای این بنیاد با بیان عملیاتی نبودن اساسنامه قبلی بر بازنگری آن، اتفاق نظر داشتند.
    سیدعلی اصغر رفاهی مدیرکل پیشگیری های مردمی و مشارکت های مدنی قوه قضاییه در این جلسه، اظهارداشت: فعالیت بنیاد صیانت از خانواده موازی کاری نیست بلکه اقدامات با هماهنگی همه نهادهای متولی حوزه خانواده و سازمان های مردم نهاد انجام می شود.
    وی از تشکیل چند کمیسیون تخصصی مددکاری اجتماعی، حقوقی، جامعه شناسی، روانشناسی و شورای هماهنگی کمیسیون های تخصصی در این بنیاد خبرداد و گفت: مجلس علمی خانواده در بنیاد صیانت از خانواده به منظور جذب سایر دانشوران و خبرگان فعال دراین حوزه باید ایجاد شود.
    به گفته رفاهی پس از شکل ­گیری اولیه بنیاد، برنامه انتخاب همسر و مادر نمونه با همکاری معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، خانواده موفق اقتصادی با همکاری کمیته امداد امام خمینی اجرایی می شود.
    * تقویت تفکر اجتماعی در قوه قضاییه فرصت مناسبی برای نهادینه کردن آن است
    سیدحسن موسوی چلک رئیس انجمن جامعه مددکاری در ادامه این نشست با ارائه پیشنهاداتی نخست خواستار آسیب شناسی فعالیت های انجام شده قبلی در این بنیاد شد و گفت: قوه قضاییه به عنوان مجموعه سیاستگزار نخست باید حوزه انتظارات خود را از این بنیاد تشریح و وظایف را احصا کند وگام بعدی هم بازنگری اساسنامه باشد.
    موسوی چلک خواستار حضور استان هایی در جلسات بنیاد صیانت از خانواده بود که پیشتر در این حوزه فعالیت کردند و موفق بودند چون این استان ها تجربه زیسته دارند و می توانند مثمرثمر باشند.
    رئیس انجمن جامعه مددکاری اظهارداشت: تقویت تفکر اجتماعی درقوه قضاییه فرصت مناسبی برای نهادینه ترکردن آن است و بهتر است نشستی با حضور معاونان اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم استان ها برگزار و اساسنامه با حضور آنان بازنگری شود.
    وی ادامه داد: از سمن­ها هم باید در تهیه و بازنگری اساسنامه دعوت کرد چون اگر آنان در این امر مشارکت داشته باشند در اجرا هم مسئولیت پذیرتر خواهند بود.
    سپس مهدی جوهری معاون اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم استان البرز با انتقاد از ساختار اساسنامه قبلی بنیاد صیانت از خانواده، گفت: ساختار اساسنامه قبلی طوری نبود که بتواند حرکت و از نهاد خانواده صیانت کند. اهداف خوب بود اما تیم نمی توانست به سمت اهداف پیش برود.
    وی افزود: ساختار باید طوری دیده شود که شرکای اجتماعی مانند دفترحمایت از حقوق زنان، بهزیستی، معاون اجتماعی ناجا و غیره بتوانند حضور داشته باشند و با حضور آنان موازی کاری کاهش می یابد.
    جوهری موفقیت برخی استان ها مانند استان البرز را به دلیل همکاری های بین بخشی و گروهی عمل کردن دانست و تصریح کرد: اشخاصی باید در بنیاد صیانت از خانواده معرفی شوند که خود یک برند اجتماعی باشند و سابقه فعالیت درخشان در این زمینه داشته باشند.
    وی همچنین خواستارکم رنگ شدن بعد دولتی و حاکمیتی این بنیاد شد و ادامه داد: نقش سمن ها در بنیاد صیانت از خانواده بسیار پررنگ تر باید باشد و اگر اساس کار مردمی باشد، بهتر می تواند فعالیت کند.
    حجت الاسلام ابراهیمی مشاور معاون قوه قضاییه با طرح چند پرسش زیر که آیا هویت بنیاد دولتی است یا خصوصی؟ و آیا از ظرفیت های مردمی در این بنیاد استفاده خواهد شد یا نه، گفت: مشخص شدن نقش اداره کل پیشگیری های مردمی در اجرای موفقیت آمیز نقش قابل ملاحظه ای دارد.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    در پی نامه مشترک معصومه ابتکار و علی ربیعی به وزیر کشور؛ دستور افزایش حمایت ها از اورژانس های اجتماعی به استانداری‌ ها ابلاغ شد
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    n82944919-72391852

    به گزارش ایرنا از اعلام روز یکشنبه معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، پس از درخواست معصومه ابتکار و علی ربیعی وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی درباره حمایت فرابخشی دولتی و غیردولتی از اورژانس اجتماعی یا ۱۲۳ برای مقابله با آسیب‌ ها و حوادث ضد انسانی در ایران، وزارت کشور در نامه ‌ای همه استانداران را ملزم به حمایت و رویکرد آگاهی ‌رسانی برای گسترش فعالیت اورژانس اجتماعی کرد.
    در نامه رئیس سازمان امور اجتماعی کشور آمده است: «در خصوص درخواست حمایت از اورژانس اجتماعی، ۱۲۳ و تشکل‌ های حوزه آسیب‌های اجتماعی و خانه‌ های امن و سلامت؛ با توجه به ضرورت توسعه حمایت‌ های تخصصی روانشناسی و حمایت اجتماعی در مواقع بحرانی برای همه شهروندان، مقتضی است دستور فرمایید در این خصوص تدابیر و اقدامات لازم توسط تمامی دستگاه‌ های ذی‌ مدخل استانی به ویژه شهرداری‌ ها و شوراهای اسلامی شهر و روستا معمول گردد.»
    هفته گذشته معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در نامه‌ ای مشترک از عبدالرضا رحمانی فضلی وزیر کشور خواسته بودند تا وزارتخانه‌ های مربوطه و دیگر سازمان ‌ها مانند شوراهای اسلامی شهر و روستا، شهرداری‌ ها در حمایت از اورژانس اجتماعی برای مقابله با آسیب‌ ها و پیشگیری از حوادث ضد انسانی مانند تعرض و قتل ندا ۷ ساله، سلاله ۵ ساله و کودکان شکنجه شده ماهشهری در ابتدای سال ۹۷ همکاری و همراهی داشته باشند


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    طاهره ایبد:نویسنده چطور به «آزار جنسی» بپردازد؟!
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    57640748

    طاهره ایبد با انتقاد از محدودیت‌های فرهنگی و تابوهایی که وجود دارد، می‌گوید: با محدودیت‌هایی که در جامعه وجود دارد چگونه می‌توان از نویسنده انتظار داشت آزادانه به مسائلی مثل آزار جنسی بپردازد؟! محدودیت‌ها باید برداشته شود تا نویسنده راحت‌تر کار خود را انجام دهد.

    این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان در گفت‌وگو با ایسنا، درباره ظرفیت ادبیات در زمینه آگاهی‌بخشی به بچه‌ها برای شناخت بدن خود و پیشگیری از اتفاق‌هایی مثل تعرض و تجاوز به آن‌ها، اظهار کرد: این موضوع یک  مشکل فرهنگی است که بخش بزرگی از آن به حوزه سیاسی کشورمان برمی‌گردد.  تجاوز به کودکان منحصر به الان نیست؛ در گذشته هم بوده، اما قبلا در فرهنگ نادرست ما، این‌گونه بود که از ترس آبرو و حرف مردم و انگشت‌نما شدن، کسی جرات بیان آن را نداشت و اگر در برآیندی کلی، فرد آسیب‌دیده بیشتر محکوم نمی‌شد، مجرم و شاکی به یک اندازه مقصر جلوه داده می‌شدند. متاسفانه به دلایل مختلف، امروز بیشتر شاهد فاجعه‌ آزار جنسی هستیم. اگرچه خوشبختانه جرأت و جسارت مردم برای  بیان این مسائل بیشتر شده است و بخش زیادی از مردم قبول کرده‌اند کسی که مورد آزار قرار می‌گیرد، متهم نیست.

    او افزود: جامعه ما تابوهای بسیاری دارد که باید شکسته شود؛ یکی از آن‌ها بیان اتفاق تلخ آزار جنسی و آشکار کردن آن است. تابو بودن این موضوعات و نبود درک درست و شناخت کافی در مسئولان رده بالای کشور که وظیفه‌ ایجاد امنیت در تمامی ابعاد، از جمله روانی و اجتماعی را برعهده دارند باعث شده تا آموزش و پرورش هم که آگاهی‌بخشی به کودکان جزو وظایف اصلی‌اش است، در دوره‌هایی در این زمینه کوتاهی کند و یا به فشارهای بیرونی تن بدهد؛ فشارهایی که از سوی گروه‌های سطحی‌نگر و غیرکارشناس بر حوزه‌ فرهنگ وارد می‌شود.

    ایبد با بیان این‌که  ادبیات وظایف مختلفی بر عهده دارد، خاطرنشان کرد: ادبیات کودکان  می‌تواند در دوره خردسالی و کودکی به شیوه داستان‌گویی مسائلی را به بچه‌ها آموزش دهد و این اطلاع‌رسانی و آگاهی دادن را انجام بدهد تا مخاطب نسبت به آن‌چه حریم بدن او محسوب می‌شود، آگاه شود، اما به دلیل تابو بودن این موضوعات، تاکنون در ادبیات بروز قابل توجهی ندیده‌ایم. از سوی دیگر، ورود به این موضوع باید با نگاهی کاملا تخصصی  و کارشناسانه همراه باشد و عمیق با این موضوعات برخورد کنیم؛ گاهی آموزش مستقیم داریم و گاهی از ادبیات و  شیوه روایت داستانی برای بیان استفاده می‌کنیم. ادبیات به‌ویژه ادبیات داستانی برآمده  از زندگی مردم و وضعیت اجتماعی  کشور است و نیازهای آن‌ها را پوشش می‌دهد و به وضعیت مخاطب خود توجه دارد، بنابراین بسیار ضروری است که به مسئله آزار جنسی کودکان پرداخته شود و در کنار آن فکر جدی‌تری هم به حال چاپ کتاب و وضعیت کتاب‌خوانی شود؛ چرا که معمولا قشرهایی که درگیر چنین وضعیتی می‌شوند و  این اتفاق‌ها برای‌شان رخ می‌دهد، بنا به دلایل مختلف اقتصادی و فرهنگی اهل کتاب ‌خواندن نیستند.

    این نویسنده درباره این‌که این مسائل چگونه باید در کتاب مطرح شود تا خانواده‌ها راغب شوند این کتاب‌ها را برای کودکان خود تهیه کنند، گفت: نویسنده باید بنویسد. نویسنده‌ حرفه‌ای کار خود را بلد است و می‌داند از چه تکنیک‌هایی برای جذب مخاطب استفاده کند؛ گاهی لازم می‌داند مسائل را صریح مطرح کند و گاهی ظریف. چگونه معرفی کردن اثر وظیفه‌ رسانه‌های دیگر است؛ به خصوص صدا و سیما که در این بخش، بسیار کوتاهی کرده. من معتقدم آموزش و پرورش برای طرح چنین موضوعاتی و برای آگاهی‌رسانی باید سراغ صدا و سیما برود و پیشنهادم این است که وزرات آموزش و پرورش یک شبکه‌ تلویزیونی کاملا مستقل راه‌اندازی کند و بخشی از وظایفش را در ارتباط با مخاطب کودک و نوجوان از طریق این شبکه پیش ببرد. صدا و سیما رسانه‌ای با بردی وسیع است که علی‌رغم نقش بزرگی که می‌تواند در  اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی مردم و شکست تابوها داشته باشد، نه تنها چنین نکرده که به عکس، بر برخی تابوها مهر تایید هم زده است.

    او در ادامه گفت:  برای پیشگیری از این اتفاقات تلخ باید نگاه و نگرش خانواده‌های سنتی و برخی نهادها به این موضوعات عوض شود و برنامه‌ریزی و تصمیم‌گیری‌های راهبردی در حوزه‌ آزار جنسی را به متخصصان و کارشناسان و روانشناسان دلسوز سپرد و اجازه ندهیم هر گروه ناآگاهی با تندروی و تهدید جلو برنامه‌ها و اقدامات پیشگیرانه را بگیرد؛ وگرنه سلامت جامعه روز به روز بیشتر به خطر خواهد افتاد.

    طاهره ایبد تأکید کرد: سیاستمداران ما در دامن زدن به تابوها نقش داشته و دارند؛ آن‌ها یا نمی‌دانند چه باید بکنند و یا می‌خواهند تظاهر کنند که جامعه‌ای آرمانی و بی‌مشکل ساخته‌اند. در چنین فضایی، محدودیت‌ها بیشتر می‌شود و نویسنده هم در تنگنا قرار می‌گیرد و حتی اگر اثری هم بنویسد، به تیغ سانسور محکوم می‌شود و اجازه چاپ اثر داده نمی‌شود. چند سال پیش، یکی از نویسندگان رمانی درباره ایدز نوشت و کتاب چاپ شد؛ اما بعد از چاپ، دستور داده شد که آن را خمیر کنند. در چنین جامعه‌ای چطور می‌توانیم انتظار داشته باشیم نویسنده کار خود را انجام دهد؟ اگرچه خوشبختانه امروز جامعه فریادش را بلند کرده و می‌گوید به اطلاع‌رسانی و آگاهی نیاز دارد و مردم می‌خواهند چارچوب‌ها برداشته شود تا نویسنده راحت‌تر کار خود را انجام دهد؛ هرچند معتقدم نویسنده باید کار خود را انجام دهد و برای چاپ اثرش بجنگد.

    او همچنین درباره کتاب‌هایی که در این زمینه نوشته شده‌اند، گفت: کتاب خاصی در ذهنم نیست. کتاب‌هایی که دیده‌ام، خارجی هستند و به فارسی ترجمه‌ نشده‌اند. در حوزه‌ تالیف تنها چند شعر یا بهتر بگویم نظم دیده‌ام که حریم بدن را توضیح می‌دهند که البته کار عمیقی نیستند.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    خبر تکان‌دهنده تجاوز به ۴۱ دختر در ایرانشهر /خبری که از تریبون نمازجمعه مطرح شد
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    2225506

    روز جمعه خبر تجاوز به تعدادی از دختران ایرانشهری در تریبون نمازجمعه ایرانشهر مطرح شد که پس از انتشار این خبر فرماندار ایرانشهر از دستگیری یک نفر از عاملان و پیگیری این ماجرا داد.

    روز گذشته مولوی طیب امام جمعه اهل تسنن شهرستان ایرانشهر در خطبه‌های نماز عید از تجاوز به ۴۱ دختر در این شهرستان خبر داد که این موضوع به‌صورت گسترده در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد و بازخوردهای فراوانی از سوی کاربران و مردم سیستان و بلوچستان داشته است.

    از آنجایی که سیستان و بلوچستان، استانی با تعصبات خاص مذهبی است، صحبت کردن راجع به این آسیب اجتماعی آسان نبوده و شاید بسیاری از آسیب‌دیدگانِ موضوع تجاوز به‌دلیل تعصبات و ترس از رسانه‌ای شدن یا به اصطلاح دیگر حفظ آبروی خود این مسئله را در سکوت نگه داشته و پیگیری نکنند.

    برای اطلاع از آخرین اقدامات انجام شده در پیگیری موضوع تجاوز در ایرانشهر به سراغ مسئولان شهرستان ایرانشهر رفتیم.

    تعداد قربانیان تجاوز مشخص نیست

    نبی بخش داوودی درباره انتشار این مطالب در فضای مجازی در می‌گوید: پیگیری این مسائل از نظر قانونی چارچوب‌های خاص خود را دارد و به‌راحتی نمی‌توان در این‌باره اظهارنظر کرد چرا که تاکنون به تعداد یا اطلاعات مشخصی از موضوع تجاوز به دختران در ایرانشهر دست نیافته‌ایم.

    وی می‌افزاید: همان ابتدای امر در کمتر از چند ساعت عامل اصلی موضوع تجاوز را دستگیر کرده و در حال پیگیری هستیم اما قضایا پیچیده است و تاکنون به جمع‌بندی نهایی درباره این موضوع نرسیده‌ایم.

    داوودی متذکر شد: اثبات موضوع تجاوز به دختران در ایرانشهر مستلزم آزمایشات و پیگیری‌های ویژه است که در دستور کار شورای تامین و پزشکی قانونی قرار گرفته و به‌زودی اخبار موثق در این‌باره منتشر خواهد شد.

    فرماندار ایرانشهر افزود: تاکنون هیچ تعدادی به‌طور قطع مشخص نشده و دامن‌زدن به این موضوعات تا زمان اثبات قطعی آن سبب پیچیدگی بیشتر موضوع خواهد شد.

    مسئولان و بزرگان اقوام پای کار بیایند

    همچنین امام جمعه ایرانشهر در این‌باره به ایلنا گفت: منبع صحبتی که در نماز عید فطر ایرانشهر داشته‌ام، اولیای یکی از دختران آسیب‌دیده بود که با حجمی از نگرانی و اضطراب از بنده خواست این موضوع را به گوش مسئولان برسانم تا پیگیری شود و از تکرار این اتفاق جلوگیری شود.

    مولوی طیب ملازهی افزود: خوشبختانه ابتدای امر یک نفر از عاملان این موضوع دستگیر شده و طبق گفته شورای تامین و اعلام نیروی انتظامی موضوع در دست بررسی و دستگیری دیگر حلقه‌های آن در دست انجام است.

    وی درباره تعداد قربانیان تجاوز در ایرانشهر گفت: طبق اطلاعاتی که تا قبل از نماز عید فطر از طریق خانواده‌ها و اطلاعات انتظامی به بنده رسیده تعداد قربانیان تجاوز در ایرانشهر در چندماه اخیر ۴۱ نفر است.

    مولوی طیب متذکر شد: آخرین آماری که اداره آگاهی ایرانشهر براساس اعترافات فرد دستگیر شده به خانواده یکی از قربانیان داده حکایت از قربانی شدن ۴۱ دختر ایرانشهری دارد.

    وی درباره دلایل این اتفاق در شهر ایرانشهر گفت: عوامل زیادی می‌تواند سبب رخ دادن چنین ناهنجاری‌های اجتماعی در ایرانشهر باشد که یکی از آنها مهاجر بودن این شهرستان به‌دلیل موقعیت تجاری آن است که این موضوع باعث شده افراد زیادی از نقاط مختلف با افکار و تربیت‌های متفاوت در این شهرستان زندگی کنند.

    مولوی طیب خاطرنشان کرد: هجمه‌های فرهنگی که دشمنان ایران و دین علیه این مردم انجام می‌دهند باعث می‌شود عده‌ای با بی‌خردی دست به انجام چنین کارهایی بزنند و دختران این شهرستان مذهبی و سنتی را در گرداب ندانم کاری‌های خود فرو ببرند و جامعه را از اخلاقیات تهی کنند.

    وی ادامه داد: فرد دستگیر شده سرمایه‌دار و غنی است. متاسفانه عده‌ای زور دارند و عده‌ای هم زر و پول دارند و گاهی همراه شدن این دو گروه با هم سبب رخ دادن اتفاقاتی مانند تجاوز به دختران در ایرانشهر می‌شود.

    مولوی طیب درباره حمایت از دختران آسیب‌دیده گفت: متولیان و کسانی که تخصصی در این امر دارند باید پای کار بیایند و برای حل این مشکل چاره‌اندیشی کنند. ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که مردم با اعتقاد خود زنده‌اند و یکسری قواعد و قوانینی بر زندگی آنان حاکم است. عقلای قوم باید چاره‌اندیشی کنند تا این معضل اجتماعی در ایرانشهر و بین زنان مسلمان ریشه‌کن شود. این موضوع احساسات مردم را جریحه‌دار کرده و باید پاسخی برای این معضل پیدا شود.

    احساس ناامنی اجتماعی در ایرانشهر

    همچنین نماینده ایرانشهر در این‌باره به ایلنا گفت: موضوع تجاوز به دختران در ایرانشهر اتفاق افتاده اما تاکنون آمار دقیقی از این موضوع به ما داده نشده و موضوع در دست پیگیری است.

    وی تاکید کرد: تا اتمام تحقیقات قضایی نمی‌توان آماری از تعداد قربانیان این موضوع اعلام کرد.

    محمد نعیم امینی‌فرد افزود: از نیروهای قضایی و انتظامی خواسته‌ایم در اسرع وقت ابعاد مختلف قضیه بررسی و موضوع تجاوز به دختران ریشه‌یابی شود چراکه رخ دادن چنین اتفاقی در یک جامعه سنتی مانند ایرانشهر، جای تامل دارد و خبر از سست شدن بنیان‌های اخلاقی می‌دهد.

    به گواه نماینده مردم ایرانشهر گسترش حاشیه‌نشینی در ایرانشهر، قرار گرفتن این شهرستان در مسیر باندهای سازمان‌یافته قاچاق مواد مخدر، می‌تواند از دیگر علل رخداد چنین اتفاقاتی در این شهرستان باشد.

    امینی‌فرد درباره حمایت از دختران آسیب‌دیده گفت: این دختران قربانی اشتباهاتی شده‌اند که ما هم در آن سهیم بوده‌ایم. افراد آسیب‌دیده باید حمایت پزشکی و روانی شوند که خوشبختانه با حمایت دانشکده علوم پزشکی ایرانشهر تاکنون ۴ فرد آسیب‌دیده مورد بررسی پزشکی و غربالگری بیماری‌ها قرار گرفته و حمایت‌های پزشکی را دریافت کرده‌اند.

    وی انجام حمایت‌های روانی و اجتماعی از افراد آسیب‌دیده را مهم‌ترین اقدام خانواده‌ها و مسئولان از آنها می‌داند و می‌گوید: حمایت روانی از این افراد باید از طریق نیروهای انتظامی، سازمان‌های مردم‌نهاد، تامین اجتماعی و از همه مهمتر از طریق خانواده‌های آنان صورت گیرد.

    امینی‌فرد متذکر شد: شهرستان ایرانشهر علی‌رغم آنکه مرکز فرهنگی استان محسوب می‌شود و به سبب مشکلات این شهرستان مسائل امنیتی – اجتماعی درازمدتی را داشته که منجر به مشکلات عدیده‌ای شده و زمانی بزرگترین جرم‌های مسلحانه را در این شهرستان شاهد بودیم که لازم است تجدیدنظری در ساختار نیروها و تشکیلات نیروی انتظامی در این شهرستان داشته باشیم.

    رئیس مجمع نمایندگان استان افزود: ساختار نیروهای انتظامی ایرانشهر قدیمی و مربوط به چهار دهه قبل است و ما افزایش نیروهای انتظامی در منطقه ایرانشهر را نداشته‌ایم و این خود مزید بر علت شده، همچنین عدم استفاده از نیروهای بومی در تشکیلات انتظامی ایرانشهر، عدم آشنایی نیروهای فداکار، عدم تجهیز پلیس تخصصی در این شهرستان می‌تواند دلایلی برای کنترل ایرانشهر و تشدید چنین اتفاق‌هایی باشد.

    وی گفت: نبود مکان‌هایی برای تفریحات‌سالم و گذراندن اوقات‌فراغت، نداشتن مکان‌های فرهنگی مناسب، بیکاری، حاشیه‌نشینی و مهاجرت جمعیت به این شهرستان می‌تواند دلایلی برای بروز چنین بحران‌هایی باشد.

    امینی‌فرد خاطرنشان کرد: مردم در شهرستان ایرانشهر احساس ناامنی اجتماعی می‌کنند و با انتشار خبرهای این‌چنینی شوک روانی به جامعه وارد می‌شود. باید ابعاد مختلف مسئله تجاوز به دختران ایرانشهری مورد بررسی قرار گیرد و مقامات قضایی نظر نهایی خود را اعلام کنند. همچنین این اطمینان به خانواده‌های قربانیان داده شود که موضوع به صورت محرمانه پیگیری می‌شود و حمایت‌های لازم جسمی، اجتماعی و روانی از فرزندان آنان صورت می‌گیرد.

    وی آگاهی‌رسانی را مهمترین عامل پیشگیری از تکرار چنین اتفاقاتی می‌داند و می‌گوید: جریانات سازمان یافته این‌چنینی، پایش‌های انتظامی در مبادی و ورودی شهر ایرانشهر را می‌طلبد.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    واکنش استاندار به پیش‌فروش نوزاد در تهران
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    iStock_000004261966XSmall

    ستاندار تهران گفت: خبرهایی مبنی بر پیش فروش نوزاد در شهر تهران به ما رسیده است، اما این مساله در شورای اجتماعی استانداری بررسی نشده است.

    محمد مقیمی در رابطه با اظهارات اخیر عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی مبنی بر پیش‌فروش نوزاد در تهران به دلیل وجود مشکلات اقتصادی، گفت: خبرهایی مبنی بر فروش نوزاد را شنیده‌ایم، اما اینکه شورای اجتماعی استانداری مطالعه‌ای در این خصوص انجام داده باشد را نداشته‌ایم، ضمن اینکه بهزیستی متولی این کار است، این اتفاق وجود دارد، اما شورای اجتماعی گزارش و تحقیقی را در این خصوص انجام نداده است.

    ر خواهان تخریب باشند، باید تخریب شود.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    نگاهی به مسئله ازدواج بدون اذن پدر
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    1072113_544

    بحث در مورد ازدواج دختران در شرایط خاص و بدون اذن پدر از جمله مسایلی بود که در ماه اخیر در برخی محافل مطرح شد و شرط های گذاشته شده برای این کار به محوری برای بحث و جدل مخالفان و موافقان تبدیل شد و اگر چه که این مسئله از نظر قانون گذاران چندان مورد توجه قرار نگرفت اما در بین خانواده ها و جوان ها موضوعی شد برای بحث و اعلام نظر، آنچه میخوانید نظر دکتر میرزایی کارشناس مسائل اجتماعی است

    نظرشما درباره شروط ازدواج دختران بدون اذن پدر چیست؟

    مسئله‌  اذن ازدواج برای زنان در ایران یک مسئله‌ فرهنگی و دینی  است و چیزی نیست که امروز اتفاق افتاده باشد. این  یک بحث فرهنگی است که  مذهب بر آن تأثیر داشته است.  بخش بزرگی از محدودیت‌هایی که امروز بر زنان جامعه ما اعمال می‌شود کاملاً فرهنگی است. شما تصور کنید قانون ازدواج بدون اذن پدر با تمام نقص هایی که دارد تصویب شود مشکل اصلی این است که آیا این قانون قابلیت اجرا شدن دارد؟ در استان های توسعه یافته و بالاخص تهران وقتی خانواده ای به فرزند خود اجازه تحصیل و کار میدهد مسلما با مسئله ازدواج او نیز  مشکل جدی نخواهند داشت. اما همین شروط  در استان های دیگر مثلا در سیستان و بلوچستان،کردستان، چابهار و.. بی معنی میشود چون معمولا  اصلا اجازه نمیدهند که دختر تا سن ۲۸ سالگی مجرد بماند چون سن ازدواج در این استان ها پایین است و اگر هم برسد و  بدون اذن پدر هم بخواهد ازدواج کند کلی مسئله به وجود می آید و دختر نمیتواند این کار را انجام دهد و اصولا در ساختارهای  سنتی کمتر دختری  اجازه کار و تحصیل تا فوق لیسانس  را پیدا می کند در واقع بطن فرهنگی و اجتماعی و تفکر سنتی  اثر گذار است. حتی اگر دختری شرایط تعیین شده را داشته باشد و ازدواج کند از طرف خانواده  طرد میشود و بافت فرهنگی حاضر به پذیرش این مسئله نیست. مسئله دیگری که جدای از فرهنگ و ساختار اجتماعی ایران مطرح است این است که خود این شروط نقص های جدی دارد. این‌ها معیارهای مناسبی به نظر نمی‌رسند چون ممکن است خانمی به رشد لازم و بلوغ فکری کافی رسیده باشد اما به دلایل مختلف نتوانسته باشد درس بخواند یا خانمی که درس زیادی هم نخوانده و بیمه مستقل هم ندارد در سن ۲۵ سالگی توان تصمیم گیری درباره آینده‌اش را داشته باشد و بتواند به درستی در مورد ازدواجش تصمیم‌گیری کند.

    به نظر شما استقلال زنان در امر ازدواج تا چه میزان در توانمندی آنان اثر گذار خواهد بود؟

    داشتن زنان توانمند در یک جامعه ناشی از توسعه یک جامعه است تنها یک مولفه نمیتواند اثرگذار باشد به عنوان مثال ۷۰ درصد صندلی‌های دانشگاه‌های ما را زنان اشغال کرده‌اند و چهار ونیم میلیون زن تحصیل کرده داریم. یعنی این همه زمان و انرژی را صرف می‌کنیم تا زنان ما تحصیل کنند و بعد از پایان تحصیلاتشان به جایی برای استفاده از دانش و تخصص آنها نیست و برمیگردند به خانه داری و خیلی جالب است  که مردان ما دوست دارند، دخترشان یا همسرشان تحصیل کرده اما خانه دار باشد. درواقع مشکل اصلی اینجاست که ما تنها تلاش می‌کنیم زنان تحصیل کرده داشته باشیم، آن‌ها تحصیل می‌کنند اما از دانش آنها استفاده نمیشود. پس ببینید الان هم تلاش میکنیم که زنان در امر ازدواج مستقل شوند اما آنان را برای یک ازدواج موفق آماده نمیکنیم و باید به این مسئله هم توجه کنیم که خانواده‌ها به تنهایی نمی‌توانند با این مشکل برخورد کنند و نهادهای اجتماعی و فعالین در عرصه‌های مختلف زنان نقش موثری در این بین خواهند داشت.

     

     


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    آمار عضو شورای شهر از زنان زندانی پایتخت/ چند درصد متاهل هستند؟
    بازديد : iconدسته: اخبار مجله

    293050_283
    به گزارش گروه اجتماعی خبرگزاری دانشجو، الهام فخاری عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران در نطق پیش از دستور خود به ابعاد اجتماعی زندان، زندانی و خانواده زندانیان در شهر تهران پرداخت.

    مشروح نطق الهام فخاری به شرح زیر است:

    ۲۱هزار زندانی در شهر تهران به سر می‌برند که از این تعداد، ۳ درصد زنان و نیم درصد کودکان و نوجوانان هستند. از این میان ۶۴ درصد زندانیان متاهل هستند و با تاسف بسیار هفتاد درصد آنان زیر ۴۰ سال سن دارند. حدود نیمی از زندانیان (۴۲درصد) جرائمی مربوط به مواد مخدر دارند و جالب است که ۶۵ درصد زندانیان معتاد هستند. همچنین ۹۶ درصد زندانیان جرائم غیر عمد استان تهران، محکومان مالی هستند که در این بین ۷۵ درصد آنان به دلیل ناتوانی در پرداخت چک صادر شده به زندان افتادند!

    آمار‌های فوق بیانگر چیست؟!

    ۱- مواد مخدر مسأله اصلی زندان‌ها و زندانیان؛ به استناد آمار فوق، یکی از مسائل اصلی‌ای که باعث زندانی شدن جرایم عمدی می‌شود، “مواد مخدر” دارد. این مسئله آنجا بغرنج می‌شود که ما بدانیم حدود ۱۵ هزار معتاد متجاهر در شهر تهران وجود دارد که با وجود آنکه بر طبق تکالیف قانون باید در مراکز ترک اعتیاد نگهداری و درمان شوند، ولی متاسفانه هنوز برخی از مسئولان به این باور نرسیده اند و با انتقال هزاران نفر از آنان به زندان‌هایی به مانند فشافویه (که اختصاص به مجرمان مواد مخدر بالای ۱۵ سال دارد!) نه تنها باعث کنترل این پدیده‌ی نابهنجار اجتماعی نمی‌شوند که به دلیل مجاورت و هم نشینی معتادان با مجرمین خطرناک، عملا آنان از معضلی نابهنجار تبدیل به پدیده‌ای خطرناک و جامعه ستیز می‌نمایند!

    ۲- آینده پرمخاطره نوجوانان، جوانان و زنان زندانی؛ کودکان و نوجوانان و زنان به عنوان اقشار آسیب پذیر جامعه هم محتاج نگاه ویژه‌ای از سوی سازمان زندان‌ها هستند، اگر چه تدابیری به مانند کانون اصلاح و تربیت توانسته تا حدی تجربه‌ی موفقی را پشت سر بگذراند، ولی مشکل اصلی این افراد نه در طی کردن مراحل جامعه پذیری دوباره در کانون و تبدیل رفتار نابهنجار به هنجار است که استمرار وضعیت اصلاح شده‌ی آنان در عرصه‌ی عمومی جامعه است! در واقع حضور این اقشار آسیب پذیر در چنین مراکزی، داغ ننگی را بر روی پیشانی آنان می‌زند که زدودن آن را حتی ساختار‌های رسمی (به مانند گواهی سوء پیشینه) بر نمی‌تابد! و در واقع با ریاکاری محض نه به دنبال برگرداندن این افراد بزهکار به آغوش جامعه که فقط به دنبال محدود کردن و کنترل کردن آنان است! این قضیه آنجا مسئله دار می‌شود که هفتاد درصد جمعیت زندانیان زیر ۴۰ سال سن، یعنی سن جمعیت فعال قرار دارند و عملا جامعه از نیروی مفید و خلاقه‌ی آنان بی بهره است!

    ۳- نابسامانی و رنج خانواده زندانیان؛ آمار ۶۴ درصدی زندانیان متاهل که درصدی از آنان صاحب فرزند هستند ما را به دریچه‌ای دیگر برای تعمق و نگرانی رهنمون می‌کند. فرزندان به پدر و مادر برای رشد روانی بسامان نیاز دارند. نبودن هر کدام از آنان در خانواده علاوه بر آن‌که به ویژه در مورد نبودن پدر می‌تواند تنگنا‌های مالی به بار آورد باعث تنش، و احساس ناایمنی مداوم در خانواده می‌شود. اگر قرار باشد زندان جایی برای تنبه و تربیت باشد بدون اداره‌ی این تنش و ناامنی برای کودکان فقط ابزاری برای رنج کودکان و پایه‌گذاری نابسامانی‌های روانی برای آنان در کوتاه‌مدت و درازمدت می‌شود. این کودکان فردا بزرگ خواهند شد و این زخم‌ها اگر التیام نیابد در جایی دیگر سر باز خواهد

    ۴- زندانیانی که تنها گناه آن‌ها ناتوانی در پرداخت دیون مالی است؛ جرایم غیر عمدی بیشترین تعداد زندانیان را به خود اختصاص داده است که بنا به آمار ۹۶ درصد آن مالی و در این بین ۷۶ درصد آن مربوط به چک‌های بلامحل است، در واقع این مطلب که زندانی به دلیل عدم توان در پرداخت بدهی‌های مالی خویش به زندان می‌افتد نشان دهنده‌ی اوج استیصال انسانی است که نتوانسته پاسخگوی مشکلات خویش باشد. شاید تقویت و ازدیاد کمپین‌های شهروندی خیریه که به جمع آوری کمک‌های مالی شهروندی می‌پردازد، بتواند مهربانی را با مسئولیت پذیری اجتماعی پیوند زده و بیش از پیش مانع زندانی شدن هم میهنانمان گردد. اما راه حل اصلی این مشکل در جایی دیگر است.

    یک پیشنهاد؛ بنا بر نظریه‌ای جدید نگهداری مجرمان را در یک‌جا، در جایی بیرون شهر آسیب ایزوله شدن بخشی از نیرو‌های جامعه را فراهم می‌آورد. از این رو بایسته است فرهنگ پذیری مراقبت و کوشیدن برای بازگشت مجرمان به جامعه در دستور کار قرار گیرد. پسندیده است این کار هم در تبلیغات رسانه‌ای و آموزش عمومی باید مدنظر باشد و هم در تدوین قوانین حمایت‌کننده. زندان‌ها را از شهر‌ها بیرون نبریم؛ بلکه بکوشیم زندانیان را به جامعه برگردانیم.


    iconبراي دانلود اينجا كليك كنيد

    سایر صفحات سایت
    
    Copyright © 2015 _ Design by : MrJEY